Shhh! Sessiz.. Karya uyuyor... Hafif bir müzik ... (mesela spotify listelerinden Acustic Morning olabilir) Bir fincan kahve ... (mesela söyle eve mis gibi kahve kokusu yayanlardan) ve otur...
2 dakika mı yoksa 2 saat mi süreceğini henüz bilmediğin sessizliğin tadını çıkar. Anneliği çok bildiğimden değil, tecrübesiz, yeni bir anne olduğumdan yazıyorum. Bir de sanırım bu kadar çok bilinmezin olduğu bir yaşam tarzı içine ilk kez girdiğimden olabilir. Hani belki benim gibi başka anneler de vardır ve birbirimize desteğimiz olur diye... Birbirimizi bulur yüreklendirir, güçlendirir, güzelleştirir ve bir katkımız olur diye yazıyorum. Ayrıca teknolojinin nimetlerinden ben de faydalanmak istedim sanırım..Tüm bunları kalemle yazmaya kalksam, zaten tatlı bebegimi taşımaktan sinir sıkışmasına maruz kalan bileklerim hemen yorulur, kalemi oracıkta bırakıverirdim. Karya'm için nelerden vazgectim, yazmaktan mı vazgecmeyecektim? Bebeğim parmaklarıma yönelik emmek, yemeye çalışmak dışında çok bir aksiyon göstermiyor. Serçe parmağımı sıkı sıkı tutarken biraz kırmaya çalışmak gibi bir hamlede bulundu ama çok zararı olmadı çok sükür... Arada dokununca ağrıyor ama geçer. Hem minik,tatlı bebeğim o benim istediğini yapabilir!!! Salyasını üstüme akıtabilir, kusabilir üzerime işeyebilir, hatta kakasını da yapabilir. No Problem =) Zaten yeteri kadar derdi var yavrucağın. Büyümeye çalışıyor!
Saat 10:00 Karya 07:30 da bizi uyandırdı babasını işe gönderdi ve yeni uyudu. Henüz kahvaltı yapmadım çünkü fark ettim ki 4 buçuk aylık olmuş bebeğim... ve o doğumun hemen ardındaki iyi beslenmeliyim ki sütüm olsun telaşesinden sıyrılmış, psikolojik destek aramaya başlamışım. Anne kafası problemle birlikte çözümünü de üreten bir kafa olduğundan herhalde desteğimi benimle aynı duyguları paylaşan insanları aramakla buldum. Nitekim yemekte bulsaydım çözümü ve kilo almaya başlasaydım daha kötü sonuçlar doğabilirdi. Bunun ne Karya'ya ne bana ne de yakın çevreme bir faydası olacağını sanmam. Bu arada tüm doğum yapan kadınlar gibi bende kilomdan biraz bahsedeyim yetmiş sekiz buçuk kiloyla doğuma gitmiştim altmış altı buçuğa düştüm. Durmak yok emzirmeye devam ;)
Ah sesler geliyor benimki uyandı. 1 saat uyudu. Hiç yoktan iyidir...Fena mı bu arada ben de bloga baslamış oldum. Neyse hemen odaya gideyim de kendini yalnız hissetmesin. Ben de özledim kendisini, yumuşacık tenine dokunmayı... <3
Ne tatlı iş bu annelik, uyanınca sana gülücükler atan bir minnoşun olması hayatında =)
Her sabah uyandığımda bebeğimin Tanrının bana en büyük hediyesi oldugunu hatırlayıp şükrediyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder